Kıymetler mi, Ne Derler Fobisi mi?

Ünlü irtibat psikolojisi uzmanı Doğan Cüceloğlu bir seminerinde yere bir parça ekmek koymuş ve

“Bu ekmeğe basabilecek birisi var mı?”

diye sormuş salondakilere.

Hiç ses çıkmamış natürel.

“Sahneye gelip bu ekmek parçasına basana 100 dolar vereceğim” diye devam etmiş.

Salondan yeniden çıt yok…

Maliyeti artırarak 5000 dolara kadar getirmiş. Bu sırada salonda bulunanlardan birisi, “Öğretmenim, istersen 500 bin dolar ver, yeniden bize o ekmeği çiğnetemezsin, boşuna uğraşma!” demiş.

Doğan öğretmenim de, “İşte bedeller eğitimi budur” diye noktayı koymuş…

Para vererek ekmek çiğnetebileceğiniz insan rakamı yok denecek kadar azken, parasıza palavra söyleyen, rivayet yapan insanların bu kadar çok olması azıcık enteresan değil mi?

Acaba palavra söyleme mevzusunda bu kadar duyarlı olamaz mıydık? Veya rastgele bir toplulukta birisi gıybet etmeye başladığında herkes tepki veremez miydi?

Yere düşen ekmeği çiğnememek için dinlediğimiz hassasiyet, yerlerde sürünen bazı kıymetlerimiz çiğnenirken niye kendini göstermiyor acaba?”

Bir cevap yazın