Kanser Hastası Çocuğun, Annesine Son Lafları Dinleyen Herkesi Ağlattı

Herkes kolay bir soğuk algınlığı sandı.

Gün geçtikçe gidişatı ağırlaştı.

Ebeveynleri Ruth ve Jonathan Scully, 3 yaşındaki oğulları Nolan’ın seyrek görülen bir kanser cinsi olan rabdomiyosarkom hastası olduğunu öğrendi.

2015 senesinin eylül ayında Nolan’ın burnu tıkandı. Anne ve babası bunun sıradan bir soğuk algınlığı bulgusu olduğunu düşündü. Çocuk bir zaman sonra soluk almakta da eforluk sürüklemeye başlayınca vaziyetin ciddiyetinin farkına vardılar.

İki ay sonra hekimi, çocuğun solunum yollarında oluşan bir urun bunlara neden olduğunu söyledi.

Çocukta ender olarak görülen bir kanser tipi olan rabdomiyosarkom olduğu ortaya çıktı. Bu kanser cinsine ne yazık ki kesin bir çözüm bulunamıyor.

Ruth, oğlunun ne kadar kötü halde olduğunu göstermek istedi. Annesi duş alırken dahi Nolan yanından parçalamak istemediğinden yerde yatıyordu.

Kanser bedeninize dağıldığında yaşamda kalma şöhretsiniz %20 ile %40 arasında azalıyor.

Nolan’ın annesi oğlunun son günlerini kayıt altına almaya başladı.

Nolan sağlık kurumuna son defa götürüldüğünde günlerdir yemek yememişti. Aralıksız istifra ediyordu.

Son günleri

Nolan’ın annesi oğluyla arasında geçen diyalogları Facebook’ta şöyle paylaştı:

Yanına oturdum ve başımı başına yasladım.

Ben: Soluk almak güçleşiyor değil mi?

Nolan: Evet.

Ben: Canın çok mu acıyor bir tanem?

Nolan: Şey… Evet.

Ben: Artık bununla gayret etmek zorunda değilsin.

Nolan: Büyük bir mutlulukla Öyle mi? Ama senin için gayret edeceğim anneciğim!

Ben: Hayır oğlum. Bunca zamandır annen için mi gayret ediyordun?

Nolan: Evet, anne.

Ben: Nolan Ray, annenin misyonu nedir?

Nolan: Beni korumak.

Ben: Artık sana gözetemiyorum. Seni bundan sonra cennette koruyacağım.

Nolan: Başka Bir Deyişle ben cennete gidip sen gelene kadar orada oyunlar mı oynayacağım? Geleceksin sen de değil mi?

Ben: Evet oğlum natürel ki geleceğim. Annen her daim yanında olacak.

Nolan: Teşekkür ederim, anneciğim! Ben orada Hunter, Brylee ve Henry’yle oynayacağım!

Diyaloğun ardından Nolan birkaç gün süresince aralıksız uyudu.

Aile, son gecesini evinde geçirsin diye çocuğun eşyalarını toplamaya başladı. Eşyalarını toplarken, Nolan annesinin elini yakaladı ve sağlık kurumunda kalmasının daha doğru olacağını söyledi.

Ruth Scully, Facebook’ta “Dört yaşındaki oğlum elimi tuttu ve üzülmemem için bunu söyledi” dedi.

Anne, laflarına şöyle devam etti:

Akşam 9 ortamında Youtube’da birlikte çizgi film seyrediyorduk. Nolan’dan duş alıp gelmek için izin istedim. Zira annesinin her daim elini yakalamasını ve yanından dağılmamasını istiyordu.

Bana, “Tamam anne. Sen gelene kadar yanımda Chris amcam dursun” dedi.

Banyoya girmeden hemen evvel oğluma, “Hemen geliyorum bir tanem. Acilen duş alacağım” dedim.

Hemen oğlumun yatağının üstüne çıktım. Ellerimi suratına koydum. O anda yaşamım süresince unutamayacağım bir mucize gerçekleşti.

Meleğim soluk aldı, gözlerini açtı, tebessümdü ve bana ‘Seni seviyorum anneciğim’ deyip 11:54’te gözlerini ebediye dek kapattı.

Oğlumun kulağına ‘You are my sunshine’ şarkısını söyledim.

İnanabiliyor musunuz? Yaşına ve hastalığına karşın ufak çocuk ‘Seni seviyorum’ demek için eforunu toplamayı ve bu lafları sarfetmeyi başarmış.

Sizde Annenin Çocuğu için İstediğini Kırmayın Nolan’ın hikâyesinden etkilendiyseniz paylaşın.

“Kanser Hastası Çocuğun, Annesine Son Lafları Dinleyen Herkesi Ağlattı” üzerine 1 yorum.

Bir cevap yazın